jump to navigation

Echte vrienden… 10 maart, 2008

Posted by Frans Maassen in Kort verhaal, algemeen.
Tags: ,
trackback
Je moet er gewoon over kunnen praten!
Het is toch ook normaal dat je het erover hebt?”Tuurlijk is het normaal, maar kennelijk niet voor iedereen.”

Je moet gewoon eerlijk zijn.
Je moet het gewoon zeggen.
Maar veel mensen zeggen het niet, die houden het voor zich.
Lopen de hele dag te binnenvetten.
Ze lopen er de hele dag zelf mee rond.
Ze delen het niet.
Denken dat ze het allemaal maar alleen moeten oplossen.
Maar dat hoeft helemaal niet.

“Ja, maar je moet het ook durven zeggen.
Open naar elkaar zijn.
Met elkaar het gesprek aandurven – gewoon de dialoog aangaan.
En niets verzwijgen.”

Maar dát is moeilijk.

“Ja, natuurlijk is dat moeilijk.”

Dat kan niet iedereen!

“Inderdaad, veel mensen hebben daar moeite mee.”

Op een of andere manier hebben ze blokkades.
Alsof het niet kan.
Alsof je het daar niet over kunt hebben.
Maar je kunt het overal over hebben.

“ja, vind ik ook, alles is bespreekbaar.”

alles moet bespreekbaar zijn!

“Maar… waarom is het dan zo moeilijk?”

Tja, misschien komt het te dichtbij?

“Ik denk dat je daar wel eens gelijk in kunt hebben,
het komt gewoon te dichtbij.
Maar het is toch juist lekker als je het met iemand kunt delen?”

Ja, dat vind ik nou ook. Maar dat lukt niet met iedereen.

“Nee, daar heb je gelijk in, met veel mensen lukt dat simpelweg niet.”

Je zit niet op hetzelfde “level” zal ik maar zeggen.

“Ja, merk ik ook wel eens. Dan begin je erover en dan heb je het gevoel dat je van een andere planeet bent.”

Alsof je elkaars taal niet spreekt.

“Ja, dat gevoel heb ik ook wel eens.”

Maar niet bij ons?

“Nee, bij ons is het anders, bij ons gaat het bijna vanzelf.”

Ja, gelukkig wel.

“Ik zou er ook niet aan moeten denken als dat niet zou kunnen”

wat?

“Nou, zo open met elkaar het erover hebben”

o, ja, jazeker, dat is heerlijk

“ja, fijn”

Ik ben zo ontzettend blij dat wij er zo goed over kunnen praten.

Reacties»

1. Marcel Maassen - 20 april, 2008

Bert, jij was schijndood…

‘Klopt. Fopdood zeg ik altijd voor de gekkigheid.’

En terwijl jij schijndood was, ben jij in de hemel geweest. Toch?

‘Correct, ik ben inderdaad in de hemel geweest.’

Vertel: viel het tegen?

‘Nee joh, helemaal niet! Wel ongeveer zoals je verwacht: hoop zilver en goud, veel groen ook met een boom des levens en zo, riviertje, het ruikt er zalig en de hele tijd van die lekkere ontspannen muziek op de achtergrond, beetje lounge-achtig.’

Mooi dus?

‘Zonder meer schitterend. Nou ja, van een afstand dan. Vanaf de tribunes is het helemaal af, súper gelikt, maar als je dan naderhand back stage mag, dan zie je natuurlijk wel dat het allemaal niet echt is. Al die decors zijn heel knap gemaakt, maar het blijft natuurlijk bespoten karton en dat goud is maar gewoon verf die ze erop hebben gekalkt.’

Tuurlijk, anders wordt het onbetaalbaar. Maar uh: God zelf?

’Ja, ontzettend goed, echte vakman. Helemaal niet irritant of zo, juist helemaal niet. Zoals hij die tent weet mee te krijgen, dat is fantastisch om te zien. Natuurlijk heeft hij wel van die maniertjes inderdaad en dan denk je wel af en toe “het mag wel ietsje minder”, maar uiteindelijk laat je je toch meesleuren in zijn enthousiasme en dat is gewoon ontzettend leuk.’

Dus wel voor herhaling vatbaar, wat jou betreft?

‘Absoluut, hele leuke ervaring, kan ik iedereen aanraden. Maar dan wel als fopdood, dat je ook gewoon weer terug kan. Want voor een paar uurtjes of een dag is ‘t wel lollig, maar om daar nou een eeuwigheid rond te hangen… nee.’